Varlığım

Bilinmezlik diyarında süregelen bir alışkanlık gibi varlığım. Şu an buradayım, mevcudum, mevcut düzenin bir parçasıyım. Bilmek istediğim çok şey, görmek istediğim çok gerçek var.

Varım, yokluğun istikametsizliğinde adımlıyorum. Doğuyor, yaşıyor ve ağır çekim ölüyorum. Dündü geçti, bugün de geçiyor, her şeyi yarından bekliyorum. Dünyaya körü körüne bağlanmam da bundan. Acaba kim daha bağnaz burada, varlıkla yokluk arasında fark arayan aklım mı, geçmişle geleceği baş göz etmeye çalışan şimdi mi?

Çarklar dönüyor, hayat devam ediyor. Ve kenarda durmuş, bir tesadüf dileniyorum hayattan. Onca doğru kelime arasında yanlış olanı buluyor kalemim. ‘Tesadüf’ kök salmış bir zehir gibidir. Sebepleri bilmiyor olmam tevafukları tesadüf yapmaya yetmez.

Varım, varlığımın omuzlarıma yüklediği sorumluluğu taşımakta zorlanıyorum. Yokluğu çağırıyorum. Yokluk çekiyor, yokluğa saklanıyorum. Yavaştan pes ediyorum. Yok olmayı istemek bir çeşit pes ediş değil midir zaten? Yokmuşum gibi yapınca varlığımın getirdiği sorumluluklardan kurtulur muyum?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s