“ilk-yaz”

Hani bazı şarkılar vardır, nefessiz bırakır dinlerken.

Aslında önceden dinlenmemişlerdir, ama bir yerde bağlıdırlar anılara en can alıcı yerinden.

Anı akışından nefes almaya vakit bulamaz, hayatı değildir akan sanki, yaptığı yanlış seçimlerdir an be an gözüne sokulan kürdan gibi. “Nasıl yaptım ben bunu” diye düşüncelere dalar, belki yürünen yolu belki de denize düşmek üzere olduğunu bile göremez kişi o yoğunlukla…

Bazı anılar vardır hani, sanki silinmiş gibi durur da en beklenmeyecek yerden en beklenmedik anda fırlar. Kimse sebep olmaz onun olmasına belki, belki tamamen insanlarla alakalıdır aslında ama bir anda fırlayıp çıkar ya bulunduğu yerden. Şaşırırsın ortaya çıkmasına. Senin değilmiş gibi görünür başta. Sonra sonra hatırlarsın “aa! Evet, yaşamıştım bunu bir zamanlar…”

Sonra geçmişe, o geçmiş “ek”ine takılır zihnin. Belki geçmişi yad edersin gözün yaşlı, belki küfredersin yumrukların sıkılı. Belki de unutmaya çalışırsın dişlerini sıkarak, düşünmemek için sarf edersin bütün gayretini… Ve mevzu dönüp dolaşıp hatalara, geçmişte alınan yanlış virajlara gelir.

Bir kısmı atlatılmış zannedilip atlatılamayan arabalarla doludur, illa ki rekabet vardır bazısında.

Bir kısmı kaygan zemindir, hassas bir konjonktürde gelişmiş, ikiden iki yüze kadar çok ucu olan ve sahip olduğu uç kadar da can yakanlardır.

Hani bazısı vardır yumuşacıktır, araba yarışını “beginner”da oynar gibi.

Bazısı vardır nefes almak gibi, varlığı yakar ama yokluğu da tam yokluk demektir.

En acıtıcı olanı kaygan zannedilen değildir yaygın inanışın aksine, atlatılamayan virajlardır. Zira onlar her zaman var olmaya, sıkıştırmaya, kırmaya, üzmeye, sıkmaya, mutsuz ve huzursuz etmeye devam edecektir ve her düz yol görül(e)meyen potansiyel bir viraj olarak algılanacak, aracın düz yolda takla atma riskini bin kat arttıracaktır.

Belki zordur viraj olayı. Kuralları da terminolojisi de tarihçesi ve riskleri de farklıdır kendi içinde. Kaygan zeminleri kurutursun önce, sonra da güvenemeyip üzerine başka materyaller serersin, sevgi gibi… Çoğu zaman sevgi serdiğinde kolay olacağına inanırsın her şeyin. Hani sevgi bütün anlaşmazlıkların çözümüdür ya, öyle zannedersin.

Sevgi işe yaramaz bazen. Kaygan olan zemini buz pistine çevirir. Ve sen ayağındaki çoraplarla kalakalırsın o buz pistinin ortasında. Kulaklarında müzik, zihninde yankılanan “ben demiştim”le tek başına…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s