Kalbin Dili

Görsel

Kelimelerim benim kalemdir. Duvarlarımı onlarla örerim. Bazen dış dünyadan içine sığındığım bir sığınağın, bazen de başka başka insanlara beni götüren köprülerimin taşları oluverirler. Kimi zaman matça bir yalınlığa bürünür, kimi zaman güneş gibi ışıldarım kelimelerimin eşliğinde. Kalbimin, sevgimin, hüznümün, içimdeki durmaksızın şakıyan kuşun, bir deli kızın kendini var kılma çabasıdır kelimelerim. Kimi zaman olur, aklımdan geçen yüzlerce, yüzlerce kelime nehir olur ve aynı yöne doğru akmaya başlarlar. Üzüldüğüm bir anı, sevdiğim bir kitap, etkilendiğim bir düşünce olur bu yönler söz gelimi. Kelimelerim nehrin sularına kapılmışçasına peş peşe sürüklenir de sürüklenirler. Kalbim coşar. Ama bazen… Bazen… Onlarca kelime dilimin ucunda söylenmek için dizilmişken yine de bir yolunu bulup karışamazlar seslere. İkinci bir şey vardır çünkü o anda, kelimelerimin önünde saygı ile eğildiği. Kalbimin dünyanın tüm güzelliklerini alacak kadar büyüdüğü, kelimelere fırsat vermediği o an, kelimelerim kırgın kırık duygularımın önünden kaçarlar.

Ve geriye anlamlı bir sessizlik kalır.

”Dudaklar sussa da, kalbin yüz dili vardır.”

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s