Soylu Öfke

Bir gece..Suskun bir gece..Tek bir ses:

“Tu râ yekî per ü bâlest âsmân peymâ

Çi der pey-i har ü esbî çi der pey-i zînî” *

Sarı, cılız bir ışık.Kalemi azarlıyor.Azar dinlemiyor kalem ışık yalvarıyor.Kalemin gözünden bir damla yaş düşüyor aziz dostunun kucağına.Işık gaddar.Işık bağırıyor.Cılızlık ışığa yakışmıyor, kalem hıçkırıyor.Işık bağırıyor.Yaz diyor.Ne olur yaz.Kalem ağlıyor.Kalem ağlıyor, insanın canı yanıyor.Işık kalemi dövecek.Öfkesi ellerinde birikti Eyvah!Kalem başını eğiyor, gözünü yumuyor.Kalem ağlıyor.Kalem yalnızca ağlıyor.

Gecenin içinde bir ses.Koca bir ses.Ses Itrî makamından geliyor üfleyen Fuzûlî.Gecenin içinde tek bir ses.”İlim” diyor “kıyl ü kâl imiş.” ve susuyor.

Gece sessiz, gece karanlık, sarı ışık cılız.

Işık susuyor.Kalem ağlıyor.Işığın gözünde bir-dam-la-yaş. Düştü.Işık ağlıyor.Kalem ağlamaktan yorgun düşmüş, saçı dağılmış, gözü şişmiş.Yaş dolu gözlerle bakıyor ışığa. Fuzûlî bağırıyor, ışık ağlıyor, kalem ürküyor, kalem susuyor.Işık bağırıyor. Ne olur yazma.

Gece çok sessiz, gece çok karanlık, kalem çok cılız.

*Senin, seni göklere ulaştıracak kanatları olan bir canın var.Şu hâlde bu dünyanın atı, eşeği, üzengisiyle ne uğraşırsın ki? ‘MEVLÂNÂ

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s