Vakt-i Veda

Gönlünün yüreğine ağır geldi zamanlar vardır..
Derin bir nefes alışın verişindeki titreyiş minik bir serçenin uçamayışındaki çırpınış gibi..
Kapatıp gözlerini “verahmetullahi ve berekatüh” sedasıyla son anların bereketini niyaz edersin Rabbinden. Akrebin yelkovandan kaçıp saklanmasını umarsın.
O derin nefes alışların maneviyat kokusunu yerini sisli bir şehir havasına bırakacağını düşündükçe yüreğindeki ağırlaşmanın yerini yanağından süzülen inci taneleri alır.
Her ayrılış canından bir can koparır,
Son anlar…
-ın kıymetini bir defa daha anlarsın.
Kalp atışlarını sağ yanında duyduğun dostlarından ayrılırken bakışlarındaki hissiyat,
Azrail yanına geldiğinde dünyaya attığın bakış gibi…
Ayakların geriye doğru ilerlerken gönlünün çatırtılarını daha bi duyarsın.
Ardına bakamazsın, zaten baksan gidemezsin
Ve şimdi,
Koparıp ben’i kendimden, gidiyorum…
Elveda.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s