Fikrederken Lacivert Gecede…

Gerçek sevgi, karşındaki gibi, karşındaki yerine sevinmeyi ve üzülmeyi getirir yanında.

Ölüm her zaman ayrılık veya hasret demek değildir. Vuslatın da sonu olabilir.

İnsanın kendisine olan  saygısı arkadaşlarından, etrafındakilerden, ailesinden ve hatta büyüklerinden daha fazla olmalı. Bir ömrü aralıksız birlikte geçireceğin varlık kendindir. Kendi tercih ve isteklerini başkalarının fikirlerine göre daha az önemsemek esasında insanın benliğine büyük hakarettir. Tercihlerimizdeki en önemli önceliğimiz iç sesimiz olmalıdır.

Geçirebilecek güzel bir gün varsa bunu kaçırmamalı. Yürünecek yollar, görülecek yerler, tanışılacak insanlar ve öğrenilecek şeyler hiç bitmez. Küçük problemlerin zaten sayılı olan günlerimizi tüketmesine izin vermemeliyiz.

İnsan korku ile duygularını bastırmaya çalışsa da duygular bir yol bulup kendilerini fark ettiriyorlar. Sözlere, maddeye verdiğimiz önemi ve dikkati neden duygularımızdan esirgiyoruz?

Varlığın zıttı yokluk. Yokluğun zıttı varlık. Peki ya hiçlik? Madde boşluklanıyor…

Mesafeler… Gülünç! Aşılamayan kilometrelerle ifade ediliyor mesafeler. Oysa yan yana iki insanın birbirine ulaşamayan düşünceleri, ön yargılar, kılıflar, yaftalar… İki beynin birbirini anlama yetisindeki güçlük. İşte gerçek mesafe!

İnsan ne kolay kaybediyor. Kazanmak  ne kadar zor. Dünyayı kazanmak adına insan neleri kaybediyor?

Mavi gök oradayken, hala oradayken, umut nasıl biter? Mavi gök çökmedi üzerimize. Umut nasıl biter?

Dostlar dünyaya dayanma gücü verir. Kardeşler ise bizim canımıza can verir.

İnanç insanı özgür kılar. Diğer insanların sınırlarından kurtarır. Allah inancını koruyarak insanların kalıplarından kurtulabilenler gerçek hürriyete kavuşurlar. Hakikaten isterse insan kuşlardan daha özgür olabilir.

Huzur ayrıntıda gizlidir. İnsanın vicdanını kemiren şeyler yaptığı küçük yanlışların farkındalığı değil midir?

Adımlanan farklı farklı şehirler benliğimize yeni şeyler kattığı sürece, görüşümüzü genişletebildiği ölçüde ‘farklı’ olabilirler.

Aşk;  gökyüzünü daha mavi, çimeni daha yeşil, ağacı daha ağaç, insanı daha insan yapar.

Yeni tanıştığımız kişilere dair edindiğimiz ilk izlenimler çoğu kez yanlış çıkar. İnsan ruhunun derinliklerine gizlenmiş ince  ayrıntılar ile gerçekten tanınabilir.

Yaşam bir uyku hali midir? Öldüğünde uyandığın gerçek yaşamının aydınlık olması için hakikaten ne yapmalı? Ne yapmalı?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s