Günün Renkleri

Seher, renklerin en soğuk olanına dolanmış. Gökyüzü masmavi olmuş, hep denize benzemek isterdi zaten. Üşüyorum. Yelkenlerim de yok, savaşamam zorlu dalgalarınızla. Silahımı kaybettiğimden beri bırakmıştım savaşmayı zaten.

İkindi, renklerden renk beğenmez. Zaten akşamı da oldum olası kıskanır. Ona ne kadar da benziyorum, en son kendimi beğeneli ne zamandı?

Akşam renklerin en karanlığını seçip giyinmiş. Siyah olmuş, simsiyah olmuş. Altımda deniz, üstümde  gök. Yerim yok bu yerlerde. Belli ki uzun zamandır adımlamıyorum. O yüzden yadırgamadım ayaklarımın yere basmayışını. Yürümek de zor gelmeye başlamıştı zaten.

Gece, günün en şeffaf vakti. Renkler ötesinden geliyor. Kendimi göremiyorum, o oluşumun içindeyim, benliğimde kayboluşumdayım. Bir şeyler aramalardayım, bir şeyler bulmalardayım. Zaten bir tek gecelerde varım.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s