Susmamalı : Soylu Öfke

Bir gündüz… Gürültülü bir gündüz… Çok ses :

“Kargaşa”

Kalem sözde sağlam, ışığın yerinde yeller esiyor. Gündüz sözde gündüz. Itrî göçmüş, Fuzûlî susmuş. İnsanın canı kalem için yanmıyor. İnsan, ilmi çok biliyor.

Camlar kırılıyor, tencereler yuvarlanıyor, kapaklar kaçacak yer arıyor. Telefonlar susmuyor, dumanlar tütüyor, tekerlek dönüyor. Bir kuruşun hesabı yapılıyor, kandırmak zor olmuyor. Şemsiyeler açılıyor, yağmur insana değmiyor. Korkular azalıyor. İnsan korkmuyor. Mecburiyet artıyor. İnsan korkmuyor. Saatler bozulmayı bilmiyor, sürekli işliyor, durmuyor. Sürç-i lisan ediliyor, af bilinmiyor. Günler birbirine eşit oluyor, zarar artıyor.

Gece, gündüze kızmayı bilmiyor.

“Ne de güzel kızmışsınız bayım.” diyor Nuri Pakdil. “Zaten muhtaç olduğumuz şey soylu bir öfkedir. Bir gün hepimiz kökten, tabandan bir kez öfkelensek bu iş bitecek.”

Gece öfkenin ne demek olduğunu soruyor.

“Gündüzün şerri gecenin hayrından iyidir.” diyorlar. Garip. Ankara’da akşam sekizde oluyor. Gece çok geç kalıyor gündüze kızmaya. Gece, gündüze kızamıyor. Gece görevi teslim alıyor, gündüz çoktan gitmiş.

Çayım  hâlâ sıcak, düşüncelerim çok uzağa gitmiş olamaz. Eyvah!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s