Eksik

“Hani kendimden bile kaçamıyorum ya…

Mıhlanıyorum olduğum yere, dünya kadar kafamla baş başa… ”

Kadınların hepsini öldürdü, tek tek, birer bakışla.

Belki de öldürmek var olmaktı onun için.

Denize dönüp baktı: Simsiyah…

Hayalinde tuttuğu öyle çok şey akıyordu dalgalarla; her bir kıvrım,

her bir öfkeyi, her bir aşkı, her bir intiharı taşıyordu sırtında.

“Uzaklara, uzaklara … ”

diyordu içinden.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s