Komik Şehir

Ve bir sabah şehre yaşlı bir kadın girdi. Doğuştan kulağına söylenmiş gibiydi sırları, habersizdi.

“Evleri balkonsuz yapan mimarların alnından öpmeli.” diyordu Tarık Tufan. Kadın balkonsuz evleri olan devirlerden geliyordu. Belliydi.

Yürüdü. Yürüdükçe şaşırdı. Hayret makamına yanlış yoldan gidiyordu. Gereksiz yorgunluklar, kimsesiz binalar. Kimsesiz yorgunluklar, gereksiz binalar. Her şey mümkün.  Ruhsuz arabalar. Darağacında ruhlar. Çok sayıdalar. Kadını ürkütecek kadar çok sayıda.

Yazıların çokluğu kadını ağlattı. Az bilirdi okumayı. Bildiğini bile okuyamadı.

Bir anda önünden rengârenk bir kuş sürüsü geçti. Şehir, topuklu ayakkabıyla yürümeye çalışan kuş kadar komikti. Ve kuşların yürümeye özenmesi kadar korkunç.

Az ilerde bankamatiğin önünde şehrin ırgatları sıra bekliyordu.

Kadın yeteri kadar öfkeliydi. Hatamız ise öfkeyi bilmemekti.

Ve şehir markalı barbunyalar kadar komikti. İşgal altında olacak kadar korkunç.

“Eskiden ‘durmayalım düşeriz’ derlerdi. Şimdi düştüğümüz her tarafımızın çürükler içinde oluşundan belli. Ama düşünmeye hâlâ niyetimiz yok gibi.”*

*İsmet Özel

Komik Şehir” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s