gar izleri*

“istanbul’a dair hayallerimin hepsini , sırtındaki ceketin içinde getirmişsin buraya kadar!”

adam  gözleriyle konuşuyordu kadının,

dudaklarıyla , kirpikleriyle ,yüzüyle..

kadın öylesine sağır ve dilsizdi ki adamın söylediklerine..

kadın ,koyu bir rüzgar gibi dans ederken adamın teninde ;gözlerinin yeşili en dehşetli bir zehir olup damlıyor adamın içine  ve adam , kötülüğe , sonsuz zalimliğe bürünüyor onunlayken..

kadın sıkılıyor, kalkıyorlar.

ikisinin de çok sevdiği denize arkalarını dönüp, dar ve uzun bir sokakta yürüyorlar..

adam anlatıyor , beceremiyor; kelimeler çığ oluyor ,adam eziliyor , kadın susuyor. . . adam kelimelerin altından kafasının uzatıp yeniden çırpınmaya başlıyor.  kadın konuşacak oluyor ; adam engelliyor. ikisi de susuyor..

adam en son söylüyor .

kadın öyle güzel , öyle sıcak tebessüm ediyor ki koca çığ eriyor. ve sonra “güven.” diyor.                    adam yanıyor , utanıyor.

fakat adam öylesine inançsız ki , gülmekle yetiniyor..

gara doğru yürüyorlar . susuyorlar.

vardıklarında bir gölgelik bulup bekliyorlar.

kadın sakin , hüzünlü biraz , hayal kırıklıkları var adamdan yana  avuçlarında.

adamsa tıpkı bir saat gibi ; kuruyor kuruyor aynı yere dönüyor ve sessizliğin içinde dahi bir gürültüsü var oluyor.

birbirlerine bakıyorlar bir ara , gülüyorlar..

tren geliyor ,kimse binmek istemiyor, ayrılık zorluyor hisleri.

kadının istediği bir sarılmak var ,

adamın yine soruları..

adam hayal ediyordu o sırada;

sorsam, göğsümde duran karanlık düğümlerin sebebini. sarılsam sonra. . .

ancak tüm bedeni hayalindekilerin tek bir zerresini dahi sezdirmeyecek kadar inkarcı bir tavırla gerilmiş duruyordu.bakışları başka yöndeydi.kaskatıydı adam..

insanlar koşmaya başlıyor yanlarından , çığlıklar atan trene doğru…

kadın, adamı tutup sarılmaya yelteniyor , yanağına yaklaştığı sırada adam kadını kesin bir hamleyle yakalayıp önce sağ eliyle tokalaşıyor.. kadının şaşkın bakışlarındaki dolmuş gözlere karşı koyarcasına hınçla , sol eliyle çok güçlü bir biçimde kadının kolunu sıkıyor.

kadın gitmek istiyor ; adam çekiyor… söyleyemedikleri,hissettikleri , kadına dair herşeyi akıyor avuçlarından kadının vücuduna ..

sonra dikkatlice yüzüne bakıyor , özlem arıyordu kadının yüzünde . .

başkalarına dair özlemler buldu; adam orada yoktu..

adam itercesine bir kırgınlık ve öfkeyle kolunu serbest bıraktı,  kadın arkasına bakmadan kaçtı. asla geri gelmeyeceği aşikardı.

adam gara baktı , kadının ezdiği taşlara vurdu ve düşündü;

şimdi zihninin karanlık dehlizlerinde aşık olduğu , öldürülecek bir kadın daha vardı…

 sa’d

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s