Körük Meselesi

‘Yangına körükle git!’ diyor bazı adamlar.
Bu adamları sokakta görsen tanırsın. Baştan ayağa zalimdir onlar. Büyüyen yangın ile mutlu olurlar. Asırlar boyunca gelip geçmişlerdir dünyadan öylesine. Firavun hükümleri, Karun paraları, Belâm-ı Baura dini, Azer putları körüklemiştir. Kabil ise zalimlerin eline körükleri tutuşturandır.
Zalimler, yangınlar ve körükler…
Zalimleri tanıdık. Peki ya yangınlar? Yangınlar, zalimlerin tek kozudur. Eşya, bilgi, zaman, hız, eğlence.. Olanca kuvvetleriyle büyütürler bu yangınları. Öyle ki: Eşyadan adım atamayacak duruma geliriz. Bilgiler o kadar çoğalır ki, hakikati, hakikatimizi kaybederiz o kargaşada. Zaman dört tarafımızı çevirir, geleceği düşünür, şu an hiçbir şey yap(a)mayız.Ve yap(a)madıklarımız için geçmişe bakıp hayıflanırız. Öylesine yaşar gideriz…
Zalimler dağdan gelip bağdakini kovarlar. Bağdan kovulanlar özgür olduklarını sanırlar.
Ve zalimler İbrahim’i ateşe attı.
Tüm suç zalimin mi?
İbrahim ateşe yürüdü.
Sen, sana senden yakın olanı bilemedin. Tutsak olmayı seçtin. Zalimin dünyasında, zalimin cahil dünyasında kilitli kaldın. Kelepçeyi sen kendi kendine taktın. Çok şey bilmek cahilliktir. Çok bildim sandın, cahile inandın. Kelepçeni kırıp, özüne, hakikatine varamadın.
Özgürlük koşudur. Sen hiç koştun mu? Koşmayı bırak. Sen hiç ateşe yürüdün mü?
Ateş de kalsın.
Sen hiç yürüdün mü?
Cahilin izni ile değil, yalnızca kendi rızanla yürüdün mü?
Hayır.
Ateşe yürümedik. Kendimizi ateşte bulduk. Emri de unuttuk, ‘Emri Veren’i de. Bize emir verenler birkaç zalimdi ve emirleri hep ‘Yangına körükle git!’ oldu. Gittik. Cahil izin verdi, yangına körükle gittik. Özgürlük sandık bunu. Başarı saydık yangının büyümesini. Yardım ettik, ateş büyüdü. Ateş büyüdü ama biz küçüldük. ‘Ben’ de olamadık, ‘Biz’ de. Ama ‘Onlar’ olmayı güzel oynadık.
Kim kazandı?
‘Ben’ mi? ‘Biz’ mi? ‘Onlar’ mı?
Hayır. Kazanan ‘hiç kimse’ oldu.
‘Hiç’likten kurtuluşun özgürlüğün olacak. Cahili, zalimi, yangını ve körüğü bilmen kurtuluşun olacak. Senin yangının nedir? Neyi körüklüyorsun?
Kelepçeni kır artık. Özgür olmak; zalimin oyununu bilmek ve Hakikat’e koşmaktır. Büyüyen yangını bil, söndür ve hakikatine koş. Özgürlük senden sana koşudur. Deniz yarılana kadar koş! Selametli bir ateş bulana kadar koş! Kendini bulana kadar koş!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s