Sokaklar

Sokakların sesi,sessizliği,neşesi,kederi…

Bugün kulak kesildim her gün adımlarımın çiğnediği sokaklara.Ne kadar da içlenmiş meğer dinleyenim yok diye…

Yürüyorum,

Sokak kulağıma fısıldarken,minik adımlarla ilerliyorum.İnsanlar geçiyor bir,iki,üç,beş,on derken sayamaz oluyorum.Kimi dalgın,kimi mutlu,kimi de hüzün bulutlarını almış göz bebeklerinin içine;her biri bastıkları yerde iz bırakıyor,sokağımın hatıra defterine.

Kavgalardan yere düşen birkaç kelime,

Kalp kırıklarından geriye kalan iki parça,

Sevgiliye vedanın ardından akıtılan bir damla göz yaşı,

Ufaklığın simit yerken dökülen kırıntıları,

Sıcaktan bir ağacın gölgesine kıvrılmış kedi,

Ve zihnimden akıp gidenler…

Ne çok şeyi saklıyor bağrında bu sokaklar.Kimi zaman beyaz beyaz bulutlar oluyor mutlu bir çifte ve bazen de kızgın bir adama volta attığı hapishane köşesi.

Ayrılık ve vuslat yeri,

Hanginiz geçipte bir sokaktan kavuşmadınız sevgiliye ve hanginizin canım dediği sokağın bittiği yerde kaybolmadı.Gidenleri götürür,gelenleri de getirir.Hatta bir de ayağına kadar gelip ‘Buyur uzakları sana getirdim’  der.

Dur durak bilmez hep teyakkuzdadır o.Hiç uyumaz sokaklar,uyumamalı da.Hep sesini duymalıyız;bize kendini anlatan o sesini.

Sokaklar sessiz olursa,şehir sessiz olur,

İnsanlar susar,beklenenler gelmez,

Çocuklar büyümez,sevdalar yeşermez,

Sokaklar sessiz olursa

Simitçi ölür,simitçinin oğlu yetim kalır,

Eskilerinde manası kalmaz eskicilerinde,

Bağırmaz o bilindik sesiyle,

Ovarlokçü geçmez kapının önünden,

Öğrenemez daha minicik çocuklar bu muhterem(!) kelimenin ne olduğunu.

Netice de sukut kaplar şehri,sokaklar çekilir aradan.Koca koca dünyalar evlere sığdırılmaya çalışılrsa…

Hayır!Onlar gitmez hiçbir yere.Yürüyebildiğim yere kadar bitmez ve önünden geçmediği hiçbir ev,hayat kalmaz.Dost olur,anne,baba,kardeş,sevgili hatta ev olur bazen evsizlere.Ama hep orada olur.Ben de vefa borcumu ödemek için yürüyorum.Adımlarımın ritmiyle ses katıyorum nağmelerine.En güzeli de ne biliyor musunuz?Gidebildiğiniz yere kadar sizin ve duyabildiğiniz kadar çok konuşur,anlatabildiğiniz kadar çok dinler.Yalnızlığınıza saygı duyar,kimsesizliğinize kimse olur…

Sokaklar,sadık dostum,sevincim,kederim,tebessümlerim,hüzünlerim;siz konuşun ben dinlerim.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s