Acı

park neşeli çocuklarla dolu
oynuyoruz, koşuyoruz
neşeli sesler ve gülen yüzler
biliyorum bitecek bugün de
gidecek hepsi,
yine basit salıncak
boş kaydıraklar
ve yalnızlığım
GİDEMEZSİNİZ!
ben sizi daha yeni buldum,diyemezsiniz.
aileniz ve siz ne mutlu ve güzel
babanın omuzlarından gökyüzüne
annenin ellerinden kucağına
gidemezsiniz!
gidemezsiniz!
ben hiç bulamadım
ben hiç kuramadım bir bağ
gitmeyin!
bırakmayın beni derim
evet derim!
her çocuğun arkasından, korkarım
parkta yalnız kalmaktan
acıtır sallanmak
sevmedim de hiç, midem bulanırdı
ama unutamıyorum kulağımdaki o sesleri.
hüzün,keder ve bir karınca
bile yalnız kalmazken
ben
ben
ben
buruşur dudaklarım
çöker gözlerim
boş bir karanlıkta düşerim her rüyamda
kaydıraktan kayarken bir anne
kucağı yerine bir kara deliğe
salıncakta sallanırken bir girdap çeker beni içine
inkar etme arzusu büyür içimde
kabullenmem bende kafesi
acımaz canım,
kırılmaz kalbim
yanmaz ellerim
ve titremez dudaklarım konuşurken
hissetmem ışığı
bozmam istifimi suratıma gelen yumrukta
kanayınca dizim yada öperken bir kızı
hayaller kurmam artık
BEN öldürdüm tüm çocuk masallarındaki kahramanları
ben ağlıyordum hıçkırıklara
ben ağladım sessizce
ben sustum en son
ruhsuz bedenim: bir yaratığım artık!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s