Şimdi Yalnızca Kelimeler

“aysel git başımdan ben sana göre değilim

ölümüm birden olacak seziyorum

hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim

aysel git başımdan istemiyorum”

Sürüklendiğim bu karanlığa ben sığarım ancak. Ancak beni sarar çepeçevre bu dar duvarlar. Sen yapamazsın. Bakışlarından yayılan, bana sonsuz mutluluk gelen o ışığı söndürür buralar. Uzak dur kıyılarımdan…

benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün

dağıtır gecelerim sarışınlığını

uykularımı uyusan nasıl korkarsın

hiçbir dakikamı yaşayamazsın

aysel git başımdan ben sana göre değilim

benim için kirletme aydınlığını

hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim”

Sen, umarsız yaşamların adamı… Günlerin, gecelerin hep aydınlık… Gölgeler bile uzak diyarlarına. Bende öyle mi? Günlerim, gecelerim sen. Günlerim, gecelerim imkansızlık. Rüyalarım karanlık, gözümü açışlarım sen. O yüzden, diyorum, olamayız biz.

“ıslığımı denesen hemen düşürürsün

gözlerim hızlandırır tenhalığını

yanlış şehirlere götürür trenlerim

ya ölmek ustalığını kazanırsın

ya korku biriktirmek yetisini

acılarım iyice bol gelir sana

sevincim bir türlü tutmaz sevincini

aysel git başımdan ben sana göre değilim

ümitsizliğimi olsun anlasana

hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim”

Anlasana, bana ne kadar uzaksan, mutluluk o kadar yakın sana. Bana atacağın her adım, gülümsediğin anlardan çalacak. Bana her gülüşün, bir deli yangın… Ben… Ben yürüyebileceğin en tehlikeli yolum, anla. Bende, varabileceğin güzellikler yok. Bende serin sular, mavi gökler yok. Yaz yağmurları yok, bende varsa yoksa depremler… Ya da seller var bende, alır götürür seni de tatlılığınla… Ama belki o zaman, bana varabilirsin işte… Belki o zaman, ya da neyse…

“sevindiğim anda sen üzülürsün

sonbahar uğultusu duymamışsın ki

içinden bir gemi kalkıp gitmemiş

uzak yalnızlık limanlarına

aykırı bir yolcuyum dünya geniş

büyük bir kulak çınlıyor içimdeki

çetrefil yolculuğum kesinleşmiş

sakın başka bir şey getirme aklına”

Bazen, “Belki” diyorum, “küçük, uzak denizlerde de olsa bir umut vardır.”. “Belki, diyorum, bu yolda bu defa ‘biz’ yürürsek, hava aydınlanır. Gemiler dönerler gittikleri yerden ve limanda karşılayanı olmayanları biz karşılarız mesela. Mesela martılar ne zamandır aç bekliyor…Sonra vazgeçiyorum. Martılar denizi getiriyor gözlerimin önüne; deniz, hüzünlerimi…

Hüzünlerim, baştan aşağı sen…

“aysel git başımdan ben sana göre değilim

ölümüm birden olacak seziyorum

hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim

aysel git başımdan seni seviyorum”

Üstad Attila İLHAN’a saygılarımla…

görsel: kimyagerhakan.blogspot.com

Şimdi Yalnızca Kelimeler” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s