Begonyayla Biz

İçim sıkılıyor begonya

Şu yatak, şu duvar, şu tavan

Düşmanmışçasına üstüme geliyor.

Bak titriyor rengi solmuş yarı açık kapağı dolabımın

Bak penceremizi zorluyor  uzaklardan gelen yabancı bir rüzgar.

Uzaklar ikimizi de incitir begonya

Almayalım içeri, ısrar etme.

İçim sıkılıyor begonya

Buğday tenli bir adamın, küçük hayali düşüyor aklıma

Işığımız sönüyor ardından, karanlıktan korktuğum söylenemez

Lakin onun hayaliyle kalmak

Beni ürkütüyor!

İçim sıkılıyor begonya

Yaşanmamış bir aşkın ağrısı düşüyor şakaklarıma

Boğazıma düğümleniyor her an ve bir haykırsam diyorum

Haykırsam geçecek her şey

Şu karanlık,

Şu adamın hayali,

Şu lüzumsuzluk.

İçim sıkılıyor begonya

Eskimiş bir kitabın sararmış yapraklarına dokunuyor

Hatırası kalmış kurşun kalemim.

Sonra sana su vermek geliyor içimden

Sana su veriyorum begonya

Bir türlü büyüyemedin gitti!

Sus kızma! Suç bende

Yanlış aşkın meyvesine kattım seni

Suç bende sen suya aşıkken

Ben yanlış adamı sevdim begonya.

H.A./Kasım 2012

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s