Kaçış

Kays’tım Mecnun oldum… Leyla’ydım çöl oldum… Yüreğim acemi bir şairdi, toz tuttu kelimelerim… Bıkmadım… Usanmadım aramaktan… Sevmelere adanmışlığımla kalmadı içimde ben… Sen oldum..!

Dünüme esirim, yarınımı yaşayamıyorum… Yaşanmışlıklarla nefes alıyorum. Yaşamak istediklerime kul oluyorum… İlk kırıklığım gülüşlerimde, ilk acım en derinimde, ilk sızım yüreğimde..! Kulluğuma kul oluyorum belki de..

Aşk değil aradığım, aşk zaten benle bir her yerde. Sensin bulamadığım. Madem yaşamak var kaderimde aşkını böylesine, götürürüm seni içimde gittiğim her yere… Bulmak varsa eğer sonunda, bir daha kaybetmemecesine!!!

Kafamı kaldırıp bakmam uzaklara… Bakamam… Kinliyim aramızdaki mesafelere! Mesafelerin sisine karıştı gençliğim. Gençliğimi kaybettim gelmeyişlerinde. Şimdi benim gidişlerim de unutturamaz gelmeyişlerini bana..

Aklım kalabalık… Benliğimi kemirenlerle baş edemiyorum. Uzansam sana! Uzansan bana..! Biz ikimiz çocuk gönüllü büyükler… Sığdıramadıklarını deliliğe vuranlar… Büyüyemedik..! Sesine zümrütler takarken, hasret kaldım içimdeki sana. Döndüğün yerde değildi giden sen… Ben hep ilk gittiğin yerde saydım… Büyüyemedim!!!!

Dönüşlerine sakladığım sevinçlerimi sunamadım sana. Almadın beni kendi dünyana… İzin vermedin..! Paylaşmadın sevincimi, hüznümü(!) . Ne çok mutluluk biriktirmiştim oysa sana… Tutsak kaldım özlemlerinde. Sev beni istedim. Sar en yalnız akşamlarımda. Hep bir adım mesafe vardı aramızda… Dönüşsüz sevmiştim ben seni… Kanattı aramızdaki mesafe beni… Ya ben dedik, ya da sen…Biz olmak zor değildi oysa ki… Sen sarhoşluğunda unuturken her şeyi, ben içmeden sarhoş olup hep andım seni..!
Ne merhametindi istediğim, ne şefkatin. Sevgini istedim sadece… Hicaz makamlı türküler söyledim kendimce sana. Bahar kokulu güller vereyim ellerine, dedim. Ben türkülerdeki aşklarda gel bana istedim… Kırıldım gelmeyişlerinde…

Anlatmak istediklerimi hep sustum. Öfkem bile içimde kaldı. Kızamadım sana.!! Senin isyanların benden güçlüydü… Tüm öfkemi senin isyanlarında unuttum… Yenildim sevdama.!! Aşkımın yerini hiçbir şeyle dolduramadım. Seni hep en güzel mabetlere sakladım…
Denizler kadar sahipsiz ama hep kalabalıktım… Kalabalıklarda seninle yaşadım yalnızlığı(!). Gülerken de, ağlarken de, konuşurken de hep sen vardın bende… Kaçmak imkansızmış meğer senden… Meğer kaçmak sana daha çok yaklaşmakmış…
Şimdi seni ilk sevdiğim şehirden başka yerde..! Senden uzaklaşacağımı sanacak kadar ahmakça bir duyguyla başımı eğiyorum. Sen benimle gittiğim her yerdesin. Fakat; gidişlerim de unutturamadı gelmeyişlerini bana… Ben Kays’ı arayan Leyla, bir çöl oldum şimdi Mecnun uğruna….!!!!!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s