Yirmi Bir

Bir şeyler yaz, diyor birileri

Oysa yazarken neler yaşanır

Bilmiyor.

Onlar sadece ‘yaz’ diyorlar

Yazmak, yaşamak yeniden

Benden en zoru istiyorlar

Farkında değil.

Belki bir pazar kahvaltısındalar

Onlar bunlar şunlar.

Şu uzun uzadıya olanlardan

Bir nevi zenginler

Elleri ince belli bardakları sarıp,

Birbirlerinin gözlerinde raks ediyorlar

Ve ne yazık ki birer birer

Hatta çok çok

Mideye inen lokmalar

Ruhu bayram ettirmeye yetmiyor.

Bir şeyler yaz diyor birileri

Buhardan bir yargısız infaz

Dört duvar arası hapishane evim

Çayım soğuk, ekmeğim dünden

Hatırımda kalan bir şeyler

Şimdi içimde acıya gebe.

İçime dalıyor kahve gözlerim

Karanlığa alıştıkça insan

Daha iyi işitiyor dışı

Küçük penceresinde bodrum katının

Üç beş güvercin cilveleşiyor

İnsan geldi mi bahar

Bir başka özlüyor

Beni, seni, bizi

Üçüncü tekil şahsı

Onu Onu Onu.

 Tam deminde

Bak boşaldı bardaklar

Sonu geldi kaşık şıngırtılarının

Az kaldı ödenecek hesap, en centilmenin

Akla yatkın faizli! banka kartından

Boğazdan geçenin ödenir de

Ömürden geçenin hesabı

Nasıl? Nasıl ödenecek?

Bir Pazar daha gelir elbet

Bir yarın daha gelir de

Yine yirmi bir olur mu insan?

Bana ‘bir şeyler yaz’ diyor birileri

Deyip kaçıyorlar

Yazmak, yaşamaktı öyle dedim

Yaşamadan yazdım bugün

Yarın yirmi birim

Bir daha gelir mi?

Yaşın da faizi olur da

Başa sarar mı hayat?

H.A./ Mart 2013

Yirmi Bir” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s