Bir

Sen giderken can havliyle kollarına sarındığım

O soğuk Kasım akşamı gibisin;

Yanımda gözyaşlarıma eşlik edercesine yağan yağmur…

Ben mi onunla uyumlu olmaya çalışıyorum, o mu bana benziyor?

Hiç bilmeden, bilmek dahi istemeden durmamın,

Öylece, yokmuşçasına durmamın,

Gidişini yok saymak olduğunu zannettirmesi…

Dönmen için bahaneler arayıp durmamın,

Öylece, bahaneler sıralayıp durmamın,

İçimden dualara sarınmanın neye yarayacağını

Kimse senden iyi bilemez.

*

Gittiğin yerler uzak mıydı ki erken çıktın yola?

Oralarda benden çok var mıydı?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s