Düğüm

Bir düğüm attın şimdi sen ömrüme. Çözsem canım yanar, çözmesem içimde yara yapar. Zaman geçtikçe gitmelerin de anlamı kalmıyor, kalsam bir yarım kanıyor.

Yalnızlık çoğunluğun içinde tekil bir kelimeymiş. Sadece şahsa ait, bireysel… Kalabalık olmaya çalıştıkça yitirdiğin ve farkında olmadan tek başınalığı yaşadığın bir dünya sadece. Öbür yarım gidiyor, farkına vardığım yerde… Şimdi ellerimde bir dünya iz var; aynaların izi, sürmelerin karası, hafiften sigara kokusu. İnsan başkalarına katarak kendinden, çoğalamazmış meğer. Şimdilik ellerim kanıyor sadece. Bu telaş inmedi daha yüreğime. Dişlerimle gevşetiyorum düğümü. Ter akıyor en derinimden. Gözlerine mi düştü tuzlu su bilmem. Canın yanmış gibi kaçıyorsun ardına bakmadan. Yarımı, bırakıyorum elma ağacının altına. Şeytan’ın tuzağına siper olur mu bilmem. Diğer yarına sıkı sarıl sen, bir yarının gardı simsiyah akan sürmelerden.

Şimdi kimlere emanet etsem sağ kalan yarımı ben de bilmem. Keskin usturalar ip ince halatta. Çözmekten korkmuyorum ama, bir kan damladı içimden düğüme. Kan kokusu kalır çözsem de şimdi ömrümde…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s