Küflenmiş Notanın Sesleri

Kalbimde kocaman uçurumlar var benim. Birine bile düşsen, şans eseri, vallahi çıkarmam seni düştüğün yerden. Kendi derinliklerime saklarım seni. Oysa hep başka şarkılar söyledik, söylemeye devam ediyoruz. Bir şarkının melodilerini bile aynı şekilde tutturamayanlardanız.

İnsan kendine alışmaya görsün! Yalnızlığın içinde bile bir ses duyar olup, rahatsız oluyor. Şimdi herkes kadar ! yalnızlığımla mutluyum. Bir gün İstanbul kadar kalabalık olup geldiğimde sana, nefes almak kadar sahici olacağım. Şimdi biraz herkes kadar ! yalancıyım.

Güftesi bozuk bir şarkıyım şimdi. Kendi kendime mırıldandığım birkaç söz. Söylesem kimseler anlamaz. Söylesem tüm şarkılar kaybolur karanlıkta. Zamansız yakalanıyorum kendi yağmurlarıma. Çoğunlukla… Hep içimde bir gök gürlemesinin sesi, bir yıldırım ışığı. Ben kendimi sakladım simsiyah bilmecelere. Sadece herkes kadar ! korkuyorum karanlıktan.

Ruhu kadar özgür olamayanlardanım. Daha bedenim tıkıştırıp çantasına birkaç anıyı kaçamadı bu yerden. Ama gideceğim… Bu bozuk güfte benim de kulaklarımı tırmalamadan gideceğim. Başka şarkılar öğrenmeye değil, bu şarkıyı unutmaya… Uyutmuyor yağan yağmurların söylediği şarkılar artık beni. Sadece bu sefer sevmiyorum herkes kadar ! ıslanmayı…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s