Yaşam Bahsi

Büyük büyük kabuklar içinde yaşayan birer kaplumbağaya çevirdi bizi hayat. Dünyanın ikiyüzlülüğüne aldanmış gibi mi yapmalıyım, yoksa zaten hiç var olmamış bir his olarak mı kabul etmeliyim dürüstlüğü? Herkes gibi mi yaşamalıyım yıllarımı? Yılların yıllardan farkı olmadığı bir düzende mi varlığımı sürdürmeliyim. Gözlerimi yumup güneşe, uzaktan “Güzelsin.” mi demeliyim? Bana samimiyetten bahsetmeyin. Bana var oluşumu adayacak daha samimi yüzler aratmayın.

Bir şarkı gibi mi yaşamalı yoksa? Dorukta hislerle umutsuzluk ahdedip bağırarak mı uyanmalıyım? Bana bir söz söyleyin; öyle ki sözlerden söz beğenemediğim şu kelime oyunlarından çok başka olsun.

Bir umut daha istemiyorum evreninizde. Bana gerek değil. Yeterince vardı onlardan, sonra bir gün uyandım, baktım, yoklar. Sokağa çıktım hınçla. Karşı komşu günümü aydınlattı: Hırsız girmiş mi size de? Sahi, hırsızlar çalacak başka bir şey bulamamış olabilirler mi? Bana ait başka ne var ki şu dünyada? Umutlarımı da çalmışlar. İstemem yenisini. Beni “ben” haline getirmenize izin veremem. Ucuz oyunlarınızda oynamayacağım. Oynadığımı aklımda tutamayıp “yaşıyorum” demeyeceğim adına. Korkarım, ben var oldukça yaşadığımın bir anlamı olmayacak. Beni genişletmeli. Kocaman bir bütüne eklemeli. Eklenmeliyim. Eklenti yerlerimden düğümler atmalıyım. Sağlamlaştırmalıyım. Ancak o şekilde var anlam bulur yaşamım.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s