Mutluluk

oyku-bank1

Denize karşı bir bankta oturmuştu yaşlı adam,

Yıllar ihtiyarın yüzüne çok acımasız davranmıştı,

Çizgiler adeta bunu gösteriyordu bize,

Ve duruşu, duruşunda yılların olgunluğu.

Ancak gözlerini eskitememişti yıllar,

Her an yılların bir sürprizi olmuştu,

Kötü haberler, mutlu anılar

Ne olursa olsun gözlerindeki o ışığı sönmemişti ihtiyarın,

İşte o gözlerle bakıyordu ihtiyar etrafına,

Ve ne olursa olsun o gözleriyle ışık saçıyordu adeta.

Mesela, mesela martılar,

Acı acı haykırarak yemek arayan aç martılar,

İhtiyarın bir bakışıyla doyuverip,

Mutluluk şarkıları söylemeye başlıyorlardı.

Az ilerideki parkta kaydıraktan düşüp ağlayan çocuk mesela,

İhtiyarın gözlerindeki gülümsemeyle acısını unutup,

Kaldığı yerden devam ediyordu oynamasına,

İhtiyarın gözlerindeki ışığın sönmemesinin nedeni o gülücüğüyle.

Derken yanında sessizce onu seyreden genç torunu sesleniyordu,

Genç, olan biten her şeyin farkında ve şaşkınlığıyla gülümsüyordu,

O da ihtiyarın gözlerindeki o ışıktan nasibini almıştı adeta,

‘dede gitmeliyiz’ dedi yalnızca genç adam,

Ve etrafına mutluluk saçan ihtiyarın koluna girip uzaklaştılar oradan…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s