Milli Heyecan: Basketbol

Son birkaç senedir çevremde çok duyduğum bir şeydi: ‘Artık milli maçları heyecanla izleyemiyoruz!’
İşte iki gündür basketbol dünya kupasını izlerken aklıma sık sık gelen bu cümleyi tebessümle anımsadım. Acaba, dedim kendimce, acaba birkaç sene önceki milli heyecanlarımız geri mi geldi? Çünkü iki gündür hop oturup hop kalktığımız, ufak kalp krizleriyle kendimizden geçtiğimiz anlar yaşadık bence. Özellikle Yeni Zelanda maçının son periyodu ve ABD maçının ilk 3 periyodu uzun süredir unuttuğumuz o heyecanı ve özlemi fazlasıyla karşıladı gibi şimdiden. Ve ileriki maçlara hem umut, hem heyecan kattı iki günlük oyunumuz.
Bahsettiğim oyun kalitemiz veya teknik detaylar değil, sadece bir süredir tüm milli maçlarda unuttuğumuz o heyecan! Bizi biz yapan en önemli şey o heyecan! Yıllar öncesinden beri elde ettiğimiz tüm başarıların sırrı o bize has, bizi biz yapan heyecanımız! Bunu yavaş yavaş da olsa geri getirebilmemiz umut verici gerçekten. Sadece bizim açımızdan da değil, iki gündür tüm maçları izliyorum. Tüm sporseverler için, tüm basketbol severler için güzel bir turnuva başlangıcı oldu ve öyle de devam edecek gibi görünüyor. Benden tavsiye izleyin derim. 🙂