Acımız Büyük

Kendi küçük dünyamda hadsizce büyük addettiğim dertlerimde boğulurken esaslı bir tokat yedim tam suratımın ortasına. Ya Rabbi şükür!
Dün akşam haberlerinde, henüz dört gün önce parasını zor denkleştirip aldığı hurda sayılabilecek arabası aniden yanmaya başlayınca, çocuklar gibi nefes alamadan ağlayıp arabasının yanışını seyreden o ‘amca’yı gördüm.
Sonra bu sabah, elinde sigarası, hastane bahçesinde telefondakine derdini anlatırken dizlerinin dermanı kesilip yerlere kapanarak ağlayan başka bir ‘amca’.
İkisi de birer babaydı şüphesiz, ikisi de koca; çocuklarının kahramanı, evinin direği… Dağ gibi adamları ağlarken, yıkılırken gördüm şu son iki gün.
Kadın ağladı mı burkulur insanın içi elbet, ama adam ağladı mı başka!
Bu yüzden günlük telaşlar yüzünden hayatı kaçırdığına sitem eden nefsim, sınavdan geçer not alamayan siz sevgili arkadaşlarım ve sevdiğine kavuşamayan zarif şairler… Bugün acıdan bahsetmeyin bana sakın! Severim sizi elbet, anlarım da; ama sakın bugün bana acıdan ‘siz’ bahsetmeyin!

Konuk yazar : limonveyatursu

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s