Birlikte Tutarız Yasımızı

Soydum kalemimi, iç giysilerine kadar hepsinden kurtardım. Anlatılamaz olanı anlatmaya niyetlenince en saf halinde kalmalıydı anlatıcı. Yan yana harfleri sıralamaya çalıştıkça tamamlayamadığım bir gerçeklik takıldı kalemimin ucuna. Yaslardan yas beğenemedim. Yaslardan hiçbirini yakıştıramadım. İçimde dayanılmaz bir huzur… Güvende olduğunu hissediyorum. Güvende olmanı istiyorum. Gözlerimiz göremeyecek, sesini duyamayacağız bir daha, rüyalarımıza bile girmeyeceksin belki, kim bilir. Bu ayrılığın yerini yazsam, zamanına dolayıp çöpe atasım geliyor. Kelimeler hiçbiri… Hiçbir kelime yok acının rengini yansıtabilecek. Şeffaflığa ihtiyacım var. Ruhumun dehlizlerinden bulup çıkartacak bir el… Bundan böyle göz açmadan ilerleyeceğim. Bir körle eşit şartlarda. Duymayacağım gürültünün seslerini. Yalnızca kulaklarımı sessizliğe kabartacağım. Anlamlandıracak tek hikâyemi onun ardına sakladım. Şimdi susun. Tüm kelimeler sussun. Tüm yıllar, geçen zamanlar, geleceğini umduğumuz zamanlar, her şey bir anda sussun. Acımızı bize bırakın. Gözler kelimelerden daha iyi yas tutuculardır. Birlikte tutarız yasımızı.