Yaşamak ve Mutlu Olmak Üzerine

10736097_892638834080288_585303159_n

Bu satırları okuyorsanız mutlu olmak için bir şeyler yapmak istiyorsunuz demektir. Size elimden geldiğince yardımcı olacağım.

Seneler evvel lise okumak için ailemden ilk kez ayrıldığımda, ergenlik çağının da verdiği bir melankolik hal ile yalnızlık kavramının hoyrat yüzüyle ilk kez karşılaşmıştım. Yalnızlık “Ben faniyim.” hissiyle dolduruyordu günlerimi ve ben gerçekten faniydim. Dayanılası gelmiyordu dünya. Hard Rock’a sardığım zamanlardı. Etrafımda benimle birlikte bağırabilecek tipten arkadaşlarım vardı, konserler vardı siyah giysiler giyerek gittiğimiz. Hayallerimiz de o zamanlar siyah gelinlik giymek kadar bayağıydı. Bir haftasonu tatili bitimi annemle vedalaşırken ağlayıverince annem bana Dale Carnegie’nin mutlu olmakla alakalı sözlerinden sıralayıvermişti. Annem psikoloji kitaplarını severdi o zamanlar ve kitaplıkta da psikoloji ile alakalı kitapların çeşitli varyasyonları mevcuttu. Sözü o an unuttum. Ama ana fikir hep aklımda kaldı: Mutlu olmak insanın kendisi dışında hiçbir sebebe bağlı değildi. Ve yaşamımızı bir şekilde sürdürüp öleceksek geriye dönüp baktığımızda gördüğümüz şey mutluluk olmalıydı. Bu burada kalsın.

Bir başka seferinde yine kendi çapımda ağlayıp zırlayıp krizlere girdiğim bir zaman (bu seferki üniversitenin ilk yılıydı) babam beni otogara götürürken bana bir dua etmişti. O an ezberledim. Ve hayatım boyunca(ki çok da uzun değil) farklı zamanlarda ihtiyaç duydum bu duaya. Şöyleydi: Allahım, bana değiştirebileceklerimi değiştirecek gücü, değiştiremeyeceklerimi kabul edecek vakarı ve bu ikisi arasındaki farkı idrak edecek aklı ver. Amin.

Şimdi, 22 yaşındayım. Henüz birkaç ölüm, birkaç ameliyat, birkaç ayrılık, birkaç taşınma, birkaç okul değişikliği yaşadım. Bilirsiniz, her insan mutsuz olabilecek yaştadır. Ufak bir bakış açısı farkıyla; her insan da mutlu olabilecek yaştadır, diyeceğim. Geçmişinize dönüp bir bakın, mutsuzluk kavramı kimi zaman yalnızlık, çaresizlik, güvensizlik gibi manevi unsurlarla, kimi zaman da sağlık sorunları, maddi sıkıntı, derslerde başarısızlık gibi maddi unsurlarla yaklaşmıştır hayatınıza. Ve her an mutsuz olabilecek bir sürü sebep de bulabilirim size. Fakat mutlu olmanız için istersem dünyadaki bütün sebepleri toparlayayım zerre yol kat edemeyebilirim. Bu sizle alakalı bir mevzudur çünkü. Çok çalıştığınız halde geçemediğiniz o ders sizi yerlere yıkarken ailenizin yanınızda olması, bir sürü arkadaşınızın, akrabanızın olması, maddi refahınızın olması, hatta biraz da abartarak boğaz manzaralı bir yalınız ve Porsche’nizin olması dahi sizi mutlu etmeye yetmeyebilir. Ne demek istediğimi sanırım anladınız.

Bu yazıyı geçtiğimiz birkaç haftadır yaşadığım mutsuzluk sebebiyle yazmaya karar verdim. Ben farkına vardım. Umarım siz de farkına varmışsınızdır tek bir hayatınız olduğunun. Buyurun, hayata buradan devam edelim. 🙂