Oyunbozan

Kur’an-ı Kerim’de birçok yerde ayetlerden sonra “Bunda akıl sahipleri için alınacak dersler vardır.” mealinde lafızlar vardır. İnsanlık tarihinin gördüğü trajedileri düşününce uzaya bile gitmeyi başarabilecek kapasitedeki bir canlının aslında “Başkasının ekmeğini yemeli miyim?” sorusuna bile cevap veremediğini görüyoruz. Benim aklımı en çok meşgul eden konulardan birisi bu aslında. O sahilde oynayan çocuğa bile füze atan zihniyetin dünyada nefes alan bir canlı olduğunu düşündükçe, kendi düşünce ve davranışlarımda bilerek veya bilmeyerek, en ufak seviyede bu zihniyete bir benzerlik var mı, diye kafa yoruyorum.Kakao işçisi çocuklar

Şimdi bir gün evinin önündeki çöpü karıştıran köpeği çöpü dağıtıyor diye kovaladığını düşünelim. Onun da yeni doğurduğu yavrularına yiyecek aradığını farz edelim. Aslında baktığın zaman sen onun doğal ortamını yok ederek onu çöp karıştırmaya mecbur ettin. Sonra da çöp karıştırıyor diye kovaladın, belki de zarar verdin. Afrika’daki, çikolatanın tadını bilmeyen kakao işçisi çocukların, Avrupalı çikolata şirketlerinin parası gitmesin diye, iş güvenliği olmadan çalıştırılırken emeklerinin sömürülmesi gibi. Bence benziyor.

İnsan evvela yaptıklarının er ya da geç bir hesabı olacağını bilmeli. Zerre kadar ya da daha az olsa bile. Aksi takdirde, kellim kellim lâ yenfa’.