Hayal Kırıklığı Medhiyesi

En başlayasımın olduğu yerde durmuş, öylece önce yıkmam gerekenleri hesap ediyorum. Kötü değilim ben, yeni bina dikmek için eskisini yıkmayı göze alamam, kenarda beklerim; belki bir yangın çıkar ev yanar, diye. Bu, sonsuz bekleyişimi açıklar mı? Beni aklar mı? Kendime yetemeyecek kadar az umut taşırım, bundandır. Beklerken ağırlaşırlar, yaslanacak bir omuz bulamam, herkes yolunda yürüyüp gider. Ara sıra döner bakarım kapısına, belki işe gidiyordur, çıkar, … Okumaya devam et Hayal Kırıklığı Medhiyesi

Demek Yazar Olmak İstiyorsun

eğer içinden patlarcasına gelmiyorsa herşeye rağmen, yapma. kalbinden, aklından, ağzından ve midenden sorgusuzca çıkmadıkça yapma. eğer saatlerce bilgisayar ekranına bakarken veya daktilonun başında kelime ararken kamburun çıkıyorsa yapma. eğer bunu para ya da şöhret için yapıyorsan, yapma. eğer bunu hayatında kadınlar olsun diye yapıyorsan, yapma. eğer oturup tekrar ve tekrar yazmak zorunda isen, yapma. eğer sadece bunu yapmayı düşünecek kadar zor bir iş ise, yapma. … Okumaya devam et Demek Yazar Olmak İstiyorsun

İkilem

Adım. Adım. Adım. Bir adım. Bir adım daha. İşte. Tamam. Bir adım. Bir adım. Adam. Adım adım. Bir adım daha. Adam. Karanlık. Işık yok. Ses yok. Renk yok. Karanlık. Adam karanlık. Adım adım. Karanlık. Kör gece. Kör pencere. Kör karanlık. Kör adam. Adım. Adım. Adım. Kör adam. Kadın. Parlak. Mavi. Pir-ü pak. Kadın. Parlak. Renk. Renk. Renk. Kadın. Işık. Işık. Işık. Kadın. Kahkahalar. Şen şakrak. … Okumaya devam et İkilem

Sessizliğe Yergi

Dili çözülseydi kelimeler kusacaktı yumulu dudaklarından Etle kemik birbirine batacaktı kan akacaktı ve kelimeler Kırmızı. Bir başlasaydı söylemeye Sözler an’lar gibi bir görünüp bir kaybolacaktı Geçenler giden olacak ardında tek bir zerre bırakmayacaktı. Ölümüne verilen bir savaşta esir olmaktı dünya yaşamı Savaşın anlam bulduğu gizli satırlarda Kim bilir kimler doğacak ve solacaktı. Soluk benizliler doluşacaktı etrafa Et sarıya çalacak, kırmızı göğü yaracak, gökkuşağının renklerinden geriye … Okumaya devam et Sessizliğe Yergi

Karanlık

Gözlerimdeki bu perdeler de neyin nesi? Kör mü oluyorum yoksa bu kış çok mu sert geçecek? Neden insanlar azaldı? Savaş mı var? Yoksa yalnızlık çığlıklarımla baş başa mı kaldım?   Etraf sessiz, kuşlar ötmüyor. Deniz mi sesini kaybetti? Yoksa ben mi işitemiyorum? Herkes birbirlerine bir şeyler anlatıyor? Herkes anlatma çabasındayken dinleyen kim?   Zamanın savaş aleti, dişlerimiz… Kalpler, ellerden daha kirli, para hepsinden… İnancını yitiren … Okumaya devam et Karanlık