Gölgesine Razı Bir Fesleğen Olmak

“keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım”

Didem Madak

Ne zaman biraz umutsuz ve melankolik bir ruh hali içinde olsam zihnimin derinliklerinden yankılanarak gelir bu dize. Neden bu dize diye soracak olursanız, henüz benim buna bir cevabım yok. Belki de sadece ruh hali ortaklığı…

Şiir, beni daha melankolik yapmıştır her zaman. Ne zamanki şiirden ve hatta bazen tümüyle edebiyattan, okumaktan ve yazmaktan uzaklaşsam, daha dingin bir hayatım oldu. Bu dinginlik bir tür mutluluk muydu, bilmiyorum belki de buna mutluluk demek bile doğru değildir.

İnsan gölgesine razı bir fesleğen olduğunda daha mı huzurlu olur peki? Hayatı ve getirilerini tümüyle kabullendiğinde daha mı mutlu olur? 

Dört dörtlük bir mutluluk değil belki ama olgunlaşmış bir ruhun bir armağanı olarak gelir huzur. Ben de böyle yaptım. Eskiden sırf içinde yaldızlı çokomel kağıdı geçen bir dize var diye sevmediğim halde bir çokomel alıp yiyerek o yaldızlı çokomel kağıdını tırnaklarımla düzeltip kitabın arasına koyduğum günlere perde çekip, ruhumun bir kısmını belki de en çiçekli, en renkli kısmını da o kitapla rafa kaldırdım.

Şimdi mutlu muyum, pişman mıyım, eksik miyim?

Bilmiyorum. Eskiden de bilmiyordum. Hiçbir zaman bu sorulara cevap bulamadım, mutluluk tanımını da tam yapamadım. Ama kendime şöyle bir polyannacılık oyunu buldum. Başıma gelenler ve tercihlerim beni nereye sürüklerse sürüklesin hiç pişman olmadım. Her zaman kendime tutunacak bir sebep buldum. Belki mutsuzluktan kaçtım, hatta pişman olmayı denemedim bile. Mesleğim, kişiliğim, arkadaşlarım, ailem ve tüm seçimlerime dair her hususta bir gerekçe ile her şeyin olması gerektiği gibi olduğuna inandım, bakış açımı değiştirdim, mutlu kaldım. Buna kabullenilmiş bir çaresizlik, sorgulamasız bir kaza inancı yahut bir tür kendini kandırmaca diyebilirsiniz. Fakat seçimlerimizi tüm getirileriyle kabullenmek ve her türlü ceremesine de razı gelebilmek esasında bir olgunluk sınavı ile beraber mutluluğu bir ucundan yakalayabileceğimiz bir yol oluyor. 

Tabiki her zaman en doğru tercihler ve en doğru sonuçlarla karşılaşmayız. Ama bu benim seçimim diyebilmenin huzuru, mutluluğa giden yolda en büyük adım. Biliyorsunuz mutsuz olmak en kolay yol. 

Peki ama mutsuza kim bakacak Didem Hanım?

*

Görsel: tookapic ; Pixabay

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s