Vazgeçme Yetisi

Hayal kurmakla başlıyor her şey, hayal kurmayı bıraktığımızı fark ettiğimizde bitiyor. Aslında hayal kurmayı bıraktığımızda bitiyordur belki esasen. Hayal kurmayı bıraktığımızı fark ettiğimiz zamana kadar ise devam ettiğini sanıyoruz ve çabalamayı bırakmıyoruz. Bunun sebebi, temelde hayalini kurduğumuz şeyleri gerçekleştirmek için canla başla çabalamamızın bir süre sonra alışkanlık haline gelmesi. Alışkanlık haline getirdiğimiz şeyleri ise zihinsel bir süzgeçten geçirmeksizin yapar hale geliyoruz. Yapılması zorunluymuş gibi bir hisle, bir kanıksama ile devam ettiriyoruz.

Öte yandan baktığımızda, her zaman aynı tutku ile istemiyoruz. Aynı seviyede ve aynı miktarda isteme eylemini sürdüremiyoruz. Bir zaman çok istediğimiz şey, bir zaman sonra arada bir düşündüğümüz şeye dönüşmüş oluyor. Bir zaman sonra artık onu da yapmaz hale geliyoruz.

Tüm bu isteksizliğe rağmen vazgeçemiyoruz çünkü vazgeçmek radikal bir eylem. Vazgeçebilmek çok keskin, çok kesin. Bu, göze alamadığımız bir netlik. Diğer taraftan vazgeçmek geri dönme imkanını da elimizden alıyor. Bir şeyden vazgeçtiğimizde o şey sona eriyor. Bir daha geri dönemiyoruz. Bu yüzden çevremizdeki insanlara baktığımızda vazgeçmiş çok az insan görüyoruz. Aksine, sevmediği halde mesleğini devam ettirenler, istemediği halde ailesinin zoru ile gittiği bölümü bitirmeye çalışan öğrenciler. Belki hayatı boyu sevmeyeceği insanlarla birlikteliklerini sürdürenler, hatta istemediği halde o insanla evlenenler. Bu liste bu şekilde uzayıp gidiyor.

Oysa bu istemeksizin sürdürmelerin sonuçta ne bizim ne de bir başkasının mutluluğuna hizmet ettiğini bir anlasak. Vaktinde bir vazgeçebilsek… Vazgeçmemiz ile yeniden başlayan hayatımızda, yeni çıkacağımız yollarda bizi nelerin bekliyor olabileceğinin tahayyülünü yapabilsek…

Vazgeçme Yetisi” üzerine bir yorum

  1. Aslinda kendi benligimizden koptugumuz an, kendimize inanmayi biraktigimizda basliyor her sey. Kendimizi sanki bir nehrin akintisina kapilmis, oradan oraya savrulmus buluyoruz cogu zaman. Oysa vazgecmek en kolayi, en zor olansa, tum engellere ragmen, kosmaya devam etmek, ‘mutlu bir ben’ arayisindaysak eger…
    Bu guzel yazi icin tesekkurler:)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s