Mandalina

Bas bas bağırmak fikri var aklımda ama kulaklarım sessizliğe iyice alıştı. Gürültüyle başa çıkamayacak gibiyim.

Kelimeler zamansız gelir. Ne zaman mecalsiz kalsam, gücüm tükense, bedenimi atacak bir zemin arasam, bileğim yazmaktan yorulsa, aklımda kelimeler… İpe dizilir gibi diziliyor. Unutulacak, yok olup gidecek olmalarına yanıyorum. Ama soruyorum bazen kendime, düşünülen kelimeler yok olur mu diye.

Geceleri kediler de uyuyor ya, merak ediyorum nerede uyuyor? İzmir’de arabaların üzerinde uyurlardı. Tozlu araba camlarında pati izlerini görünce içini bir umut kaplardı insanın. Artık Umut’lar kocaman göçükler altında…

Ne diyordum, kediler, Denizli’de nerede uyuyor bilmiyorum. Ve kaçan kelimeler nereye saklanıyor? Gücüm tükendiğinde nasıl hala ayakta durabiliyorum?

Merak ediyorum o mandalinalarını kopardığımız ağacı. Ekşi mandalinaları… Yerine yenisi çıkmış mıdır? Mandalina mevsimini anlamlı yapan tüm fotoğraf kareleri artık geçmiş kadar uzak. Ben fark edemeden geçmiş, belki de tüm mandalinaları birileri yemiş.

O günlerin üzerinden epey zaman geçmiş. Köprülerin altından gürleyip akan sular, köprüleri de yıkıp götürmüş. Üşümeyi özlemedim, hayır, hava yine soğuk. Burnumda mandalina kokusu… Kendimi avutmanın da bir yolunu buldum düşünürken. Marketten mandalina kokulu kolonya alacağım.

Biliyor musun, daha fazla gücümü sarf etmeyeceğim kelimelere. Kalemi yavaşça bırakacağım yerine. Avazım çıktığı kadar susacağım.

Yalnız, sessizlikle nasıl başa çıkacağım?

*

Görsel: Eva Elijas adlı kişinin Pexels’daki fotoğrafı

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s