Yaşayacağız da ne olacak bana söyler misin? Yaşayacaksın da ne olacak? Ne geçecek eline? Herkesin karşılaştığı son ile karşılaşacaksın. Öleceksin, sonra seni gömecekler, arkandan iyi insandı vs. kalıplaşmış şeyler söyleyecekler, ağlayanlar olacak, fakat günün sonunda herkes normal hayatına geri dönecek. Kaçışın yok yani bu sondan.

Doğdun. Ölene kadar hayatta kalmaya çalıştın ve sonra öldün. Başlangıç ve bitiş noktaları herkeste aynı iken, aradaki yolculuğun ne önemi var ki? Sonuçta bu bir yarış değil, birinci bitirene ödül versinler. Gerçi yarışta sahip olacağın birincilik bile bu dünyada kalıyor farkındaysan. Öldüğün zaman “Öldün ama al bu da kupan, burada da yanında taşıyabilirsin.” gibi bir durum yok.

O yüzden dolu yaşamışım, boş yaşamışım, arkamda insanlık tarihi için önemli şeyler bırakmışım gibi şeylerin öneminin olmadığı ortada. Şu yazıyı yazabilmek için insanlığın geçtiği yolları düşünelim. Kim bilir kaç tane insanın emeği var şu an şu yazıyı yazıyor olabilmemin mümkün kılınması için. Kaç tanesini tanıyorum? 1, 100, 1000? Kaç tane isim sayarsam sayayım, mutlaka unuttuğum birileri olacak ve o unutulan için bütün o yaşamı boyunca verdiği emekler, çabalar bir hiç olacak.

Gelin biraz olaya bilimsel olmayan ama bilimsel ağıza sahip bir bakış açısı ile bakalım.

(yaşam= ölümle yaşam arasında geçen süredeki edinilen tecrübe) şimdi hayatın tanımının bu olduğunu varsayalım matematiksel olarak. Yaşamdan ölüme kadar tecrübe ettiğin şeylerin toplamı.

Ölüm için de ebedi uyku derler ki o da matematiksel olarak şu şekilde ifade edilebilir:

ölüm = sonsuzluk, hiçlik

Eğer hayat, yani yaşam ve ölüm bir bütün ise bunların toplamı bir anlam ifade etmeli.

Hayat ile ölüm toplandığında ise;

Burada bu eşitliğin alabileceği en büyük değer en fazla 0 olabilir ki o da sonsuz yaşamı elde ettiğinizi varsayarsak.

Demem o ki;

Boşuna bu uğraş. Birgün öleceğiz.

” üzerine 2 yorum

  1. belki bazı insanlar için hayatlarında tatmin olmalarını sağlayacak tek bir amaç vardır, belki o amacın varlığı veya ulaşıp ulaşmamak da yetiyordur o kişiye. O amaca ulaşamadıktan sonra bütün dünya anımsasa bile kişiyi umrunda olmayacaktır. yazıyı bulan kişi amacına ulaştı belki, ölürken tüm dünya onun umrumda bile değildir. yazıyı bulan kişinin amacına ulaşması, bizim kendimizi ifade edip farkındalığa ulaşmamızı, ve bazı insanları da o farkındalığa ulaştırmamızı sağlıyor. ruhun tekamül sürecine katkıdır.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s