absürt şiir

somut olamamak bir yara
ve bir yerlerde dokunsalar ağlarım çalıyor bende
soyutsam alabildiğince
somut duygularımın adını istiyorum
senden kalan alışkanlıklarımdan
bak sen gittin yine ben kaldım
ah sen, şimdi seni daha iyi anlamaktayım
yanlışlar apaçıkken deneyimlerimde
doğruları seçeceğime inanacak kadar küstahtım
öğrenemediklerim ve aşamadıklarım
yanlışlara ve hatalara olan övgülerim
marquez ile mümkün olanlar arasındaki
en mümkünsüzü bu söyleyişi
ben kepaze aşkların insanı mıyım
yoksa aşksız kalmaların dahası mıyım
bu şiirin konusu aşk değil
ambivalans

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s