Ayçiçeğinin Söyleyecekleri Var

Havayı görüyor musunuz? Sanki daha geçen hafta soğuğuyla ellerimi, burnumu hatta ciğerimi kesmemiş gibi. Bir bahar ışıltısı var gökte, görüyor musunuz? Ben karanlığı sevmem, puslu havaları bile sevmem. Hani insanlar ile bitkilerin DNA’larının yüzde bilmem kaçı aynıymış diye haberler olur ya… Heh! O insan benim, bitki ise ayçiçeği. Besbelli DNA’larımızın aynı olan yüzde bilmem kaçı, başlarımızı kaldırmaya ve yüzlerimizi güneşe dönmeye yarıyor ve belki de gülümsemeye.

Camı kapatıyorum; klima kapalı, bilgisayar da. Güzel. Paltomu alıyorum askıdan, giyiveriyorum düğmelemeden; atkımı ise boynuma asıyorum sarmadan. Bir yandan kartımı yokluyorum cebimde, bir yandan merdivenleri iniyorum birer ikişer. “İyi akşamlar!” “Size de!” ve çıkıyorum sağdaki kapıdan.

İşte baharın ışıltısının tenime değdiği an, bu an. Başımı kaldırıp güneşe dönüyorum ve yüzüme yayılıyor o malum gülümseme. Yokuştan aşağı süzülüyorum aklımda bir tek soru ile : “Kim devreder günü geceye?”

Konuk Yazar: Kendi Kedisinin Yazarı.

Ayçiçeğinin Söyleyecekleri Var” üzerine 3 yorum

  1. veee yazının başından sonuna kadar içime ılık ılık dolan huzur hissi..okurken bitmesin istedim..

  2. Güneş gülümserken kendimi bir ayçiçeği gibi hissettim bu sabah, teşekkür ederim bu his için 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s