Bir Adam

Bir adam öldü dün. Öyle sıradan bir ölüm değildi –hiçbir ölüm sıradan değildir. Bir adam içini sığdıramadı koca dünyaya. Kollarına sarınamadı. Belki de tek bir aferin almadı şu hayatta. Yastığa başını huzurla koyamadı. Açtı çocukları, evi kira, borçları tomarla. Verebilecek ne gücü vardı ne de sevgisi çocuklarına. Küçükken “Yaşamak bir savaştır” dedi annesi belki, adam o savaşı kazanamadı. Trafik kazası geçirmedi adam. Kışın en soğuk … Okumaya devam et Bir Adam

Yaşamın Kıyısında

Bir köşede yaşanmayı bekleyen hayat. O bekliyorsa eğer, şu anki var olan ne? Bu yürüdüğüm yol, yanımdaki insanlar, önünden geçtiğim evler; beklerken hayat bir yanda, ne oluyorlar? Neden yanımdalar ve benimleler… Ne dersiniz hayat mı yanlış yerde duruyor, yoksa ben mi? Kimin yanlış yerde olduğunu bilmiyorum ama ben hep yaşamın kıyısında duruyorum. Tam ortasında olamadım hiç, ciğerlerim yanana kadar nefes alamadım ve yaşadım diyecek kadar … Okumaya devam et Yaşamın Kıyısında

Zaman, Ruh ve Beden

Hayat yüceleşiyor her geçen dakika insanın zihninde, fikrinde ve dilinde. Yaşamak tarifi mümkün olmayan saadet. Ve yalnızca yaşamak uğruna tükeniyor insanlar, tıpkı yanan bir mum gibi. Alevi sönünce bir karanlık kalıyor saadetten geriye… Hep yaşamak için uğraşıyoruz. Hep bir sonraki anı yakalamak için. Gelecekler için şimdiyi feda ederken yaşadık zannediyoruz istikbalin eşiğinde. Çoktan geçip gitmiş mazi ve henüz gelmemiş zamanların arasında sıkışıp kalıyor bedenimiz. Beden … Okumaya devam et Zaman, Ruh ve Beden

Yaşama Sevdası

Bir sevdayla başladı yaşamak Ağacın toprağa, toprağın yeşile Yeşilin yağmura sevdasıylaydı Tohumu meyve yapmak Bahar vardı arka plandaki resimde Bu sefer doğa sevdalıydı gökyüzüne Demet demet çiçeklerden buket yaptı Kurdelasını da yedi renkle süsleyip, gökkuşağı taktı Hayat böyle sevdalara gebeydi her seferinde Mesela zaman geçmeliydi ansızın ve birdenbire Çocuklar büyümeli, insanlar ölmeliydi Akrebin yelkovana sevdasındandı hepsi Sevip de kavuşamamasından. İlla ki imkansız olmalıydı aşklar Öyle … Okumaya devam et Yaşama Sevdası

Akıllı Olmadığı Sanılan Birinin Akıl Defterinden : Yaşamak

Sokaklardan başlayalım söze, yürümekten girişelim işe.

Sokaklarda yürümek öyle her kişinin işi değildir. Ne yazık ki yürümeye gücü yetmeyenler değil kastedilen.. Ne kadar sağlıklı olursa olsun yürümek her kişinin harcı değildir.

Ben sokakların adamıyım. Dolayısıyla şehirlerin. Bir uçtan diğerine yürürüm. Sokaklar meyimdir, meyhanemdir. Sanmayın ki alkoldendir sarhoşluğum! Kaybettiğim bir şey dolandırır ayaklarımı…

Ben her sokakta aynı şeyi kaybeder aynı şeyi ararım. Başımı çıkarınca kabuğumdan kaplumbağa misali kimliğimi ifşa edecek ne varsa köşe başında ki çöp kovasına satarım. Her gün Ayşe’nin oğlu, Mehmet’in kızı olurum.

Kendimi kaybeder, kendimi ararım!

Başlarım kaldırımları süpürmeye adımlarımla. Ağır aksak, eleye dokuya.

İnsanlarla çakışır odak noktam. İnsan? Cismi sizce de aşikar… Lakin ben onların cisimlerine aldırmam. Delilik bu ya içlerine bakmak gelir derinlerden bir yerden. Yüzlerine bakıp hallerini tahayyül Okumaya devam et “Akıllı Olmadığı Sanılan Birinin Akıl Defterinden : Yaşamak”

Bir Sanattır Yaşamak

05_paletİnsan dedikleri…

Şu bir türlü anlayamadığım, düşünüp de çözemediğim mahluk. Zaman olur, mekan, ortam falan insanı da koyarız içine ve bir resim çıkar karşımıza. Sonra her şey aynı kalır, yalnız zaman biraz ileri gitmiş ama tüm renkler değişmiş tablodaki. Kim oynadı, diye düşünürüm resmin üstünde, zaman bu kadar yaratıcı olamaz, o ancak mevsimleri değiştirir arka plandaki, mekan ve çevre de aynı, o halde şu insan dedikleri yapmış olmalı…

Bir çerçevenin içine yerleştirilmişiz; etrafta dağlar, ovalar, akarsular, güneş ve bulutlar çizilmiş. Bir köşesine konulmuş zaman denen tükenen kavram. O da mevsimlerin bekçisi, vakti gelene açmış kapıyı; baharda yeşile, kışta beyaza, sonbaharda kahverengiye. Sırası gelen girer ve boyar tuvali o renge. Ve insan o çerçevenin içinde; eline binlerce renk verilmiş. Son fırça darbesine dek istediği yere istediği şeyi çizip boyayabilir. Yalnız şunu bilmeli ki silinmiyor kağıda düşülenler, ufak bir çizik bile iz bırakıyor resminde. O halde dikkatli olmalı insan, tabloya son bakışında eserinden memnun olmak için. Her şey bittiğinde, paletindeki son damla boya da tükendiğinde imzasını atıp çekilme vakti gelmiş demektir. Ve o zaman değer biçene sunulduğunda eser, bilemiyoruz ya üç kuruş ya da milyonlar eder…

Yaşamak bir sanattır, insan dedikleri de bir sanatçı. O sanatçı ki bir resim Okumaya devam et “Bir Sanattır Yaşamak”

Bir Anı Yaşamak

İnsan bazen farkında olmadan çok zaman geçirir ve bir bakar ki saatler geçmiş ve hiçbir şey yapmamış gibi hisseder, ama bu durumu umursamaz nedense, o geçen zamanda neler yaşadığı, neler gördüğü hiçbir zaman aklında olmayacaktır, çünkü o zamanın çoğunu hayal kurarak geçirmiştir ve hayallerinde o an vardır, o anı düşünüp durmuştur. Halbuki hayal kurarak geçirdiği zamanın içinde o anlar  o kadar çok vardır ki, hayal … Okumaya devam et Bir Anı Yaşamak